http://i562.photobucket.com/albums/ss65/sav111/496f3496.jpg ฟังเพลง10 Thingsเพลง Things โอ๊ะ โอ้ว โอ๊ะ โอ้ว ว ว… หนึ่ง ฉันต้องใช้แว่นตาสีเทา เอาไว้เบาแดดให้มันดูสวยดี สอง ต้องใช้เสื้อยืดสีสด ตกน้ำมันดูชัดดี สาม ก็ย่ามสะพายสีเก่า ใส่ของทุกอย่างที่มี โวโอๆๆ วันนี้ฉันจะไปทะเล Yeah h h… ผ้าขาวม้ากางเกงเลหรือโสร่ง เอาไปหมด เอาไปหมดแล้วกัน ชิ้นที่ ห้า น่าจะเป็น แจ๊ค จอนสัน เอาไว้ฟังริมทะเล Yeah h h… เอาไว้ฟังๆ ริมทะเล โวโอๆๆ ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ โวโอๆๆ ฮืม ม.. โวโอๆๆ หก ฉันต้องให้เธอไปด้วยกัน เอาไว้ชวนดูพระจันทร์สวยดี ให้เธอช่วยชงกาแฟให้ที เธอชงได้อร่อยเหลือใจ เจ็ด แปด เก้า สิบ ไม่มี ไม่เป็นไร มีแค่เธอก็พอ มีแค่เธอ แค่เธอก็พอ ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ โวโอๆๆ ฮืม ม.. โวโอๆๆ ร่างกายต้องกายทะเล หัวใจต้องการมีเธอ คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ ร่างกายต้องกายทะเล แต่หัวใจต้องการมีเธอ คลื่นลมไม่ฮาไม่เฮ ถ้าทะเลไม่มีเธอ โวโอๆๆ ฮืม ม.. ต้องมีเธอ ต้องมีเธอ โลกรอดเพราะกตัญญู เมื่อมีโอกาสก็จะพยามยามอยู่กับตัวเองเพื่อทบทวนความรู้สึกของตัวเอง ทำไมถึงชอบวันฝนตกนะ



[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

การได้ท่องเที่ยวแบบลุย ๆ ฮืมมม ชอบมาก กำลังฝึกทำไดอารี่ sav12.storythai.com ลองเข้าไปดูได้นะคะ

ก้อนหินก้อนนั้น , ฝัน และอีกหลาย ๆ เพลง

หนังเศร้า ๆ ที่เกิดขึ้นจริงเกี่ยวกับความรักเช่น เดอะเลตเตอร์ ก๊ก กะ กาวว์ เพื่อนสนิท รักแห่งสยาม และอีกหลาย ๆ เรื่อง(แต่ต้องดูคนเดียว เดี๋ยวร้อง)

ดูได้เรื่อย ๆ หากว่างๆ แต่จริง ๆชอบฟังเพลงมากกว่า

ห้องนั่งเล่นของความคิด ห้องนั่งเล่นของความรัก ดอกไม้ปลายสวน และอีกหลาย ๆ เรื่อง

กลับบ้านเรานะ...รักรออยู่


ในวันที่ท้อแท้ส้ินหวัง ขอบฝั่งของความฝันยังห่างไกล
ในวันที่เหลียวไปไม่เห็นใคร มีเพียงน้ำตาที่รินไหลลงช้า ๆ
ในวันที่ทุกสิ่งอย่างพังทลายลงตรงหน้า
อุปสรรคมากมายประเดประดังเข้ามาให้อ่อนล้าในหัวใจ

ในวันนั้นคุณคอยพร่ำบอกกับตัวเองว่า ' ไม่เหลือใคร '
ตอกย้ำกับหัวใจว่า ' ไม่มีคนเข้าใจอีกแล้ว '
ปล่อยตัวเองให้จมเจ็บอยู่อย่างนั้นอย่างคนแพ้
ปล่อยตัวเองให้อ่อนแออย่างคนไม่มีอะไรเหลือ

แท้จริงแล้ว...เป็นเพราะคุณมองข้ามบางอย่างไป
มองผ่านความจริงใจของคนห่วงใยที่คอยห่วงหา
ให้ความสำคัญกับภาพมายาที่ลวงตาให้ไขว้เขว
ยึดมั่นกับความโลเลของสังคมรอบข้าง
หลงลืมบางอย่างระหว่างการเดินทางอันยาวไกล
...ปลายทางสุดท้ายของหัวใจ...
ไม่ว่านานเพียงใดยังคงอบอุ่น...ปลอดภัย...เสมอมา
คงไม่สายเกินไป...
หากคุณจะพาหัวใจที่บอบช้ำกลับไปเยียวยารักษา
เพราะ...ประตูบานเก่าของ ' บ้าน ' หลังเดิม
ยังคงเปิดคอยรอรับการกลับมาทุกวินาที
อ้อมแขนเคยคุ้นของคนหวังดี
ยังรอซับน้ำตาที่มี...ให้เหือดหาย...
หากเหนื่อยนักกับอุปสรรคมากมาย
อย่าลังเลกับการตัดสินใจ...พาหัวใจ...กลับบ้าน